Bizzarrini: Geschiedenis van het legendarische automerk

Timo van Loon

Geupdate op:

Bizzarrini 5300 GT Strada IAA 2019
Je leest dit artikel in 3 minuten

Giotto Bizzarrini: de man achter het merk

Bizzarrini is onlosmakelijk verbonden met de naam van zijn oprichter: Giotto Bizzarrini, een Italiaans ingenieur die zijn sporen verdiende bij Ferrari. Bizzarrini werkte vanaf 1954 voor de Scuderia uit Maranello en was een van de architecten achter de beroemde Ferrari 250 GTO, een van de meest waardevolle auto’s ooit gemaakt. In 1961 verliet hij Ferrari na de zogenaamde ‘paleisvrede’, een intern conflict waarbij meerdere topingenieurs werden ontslagen of opstapten.

Na zijn vertrek bij Ferrari werkte Bizzarrini voor Iso Rivolta, waar hij het chassis en de motor van de Iso Grifo ontwierp. Dat project zou later rechtstreeks leiden tot zijn eigen merk. In 1964 richtte Giotto Bizzarrini zijn eigen bedrijf op: Prototipi Bizzarrini. Het doel was ambitieus: zelf Grand Prix-auto’s en straatgaande sportwagens ontwikkelen.

De Bizzarrini GT Strada 5300

Het vlaggenschip van Bizzarrini was de GT Strada 5300, geïntroduceerd in 1965. Deze auto was direct voortgekomen uit de Iso Grifo A3/C racewagen die Bizzarrini voor Iso had ontwikkeld. De straatversie gebruikte een Chevrolet Corvette V8-motor van 5,3 liter en 365 pk, die in de auto achter de vooras was geplaatst om een optimale gewichtsverdeling te bereiken.

De carrosserie was een laag-slung berlinetta-ontwerp met een cW-waarde van slechts 0,29, exceptioneel voor die tijd. De auto was aerodynamisch zo goed ontworpen dat hij bij hogere snelheden daadwerkelijk neerwaartse kracht genereerde, iets wat bij sportwagens van die periode zelden bewust werd nagestreefd. Op het circuit behaalde Bizzarrini met de A3/C-raceversie een roemrijke 9e totaalplaats bij de 24 uur van Le Mans in 1965.

De GT Strada was verkrijgbaar in twee uitvoeringen: de Strada (straatversie) en de Corsa (raceversie). De productie was kleinschalig: de carrosserieën werden vervaardigd door Drogo of ITA en handmatig afgewerkt in Bizzarrini’s kleine atelier in Livorno. In totaal werden naar schatting 133 exemplaren gebouwd van alle GT Strada-varianten samen.

Andere projecten: de 1900 en de P538

Naast de GT Strada werkte Bizzarrini aan een kleinere en betaalbaardere sportwagen: de 1900 GT Europa. Dit model gebruikte een Opel GT-motor van 1900cc en was bedoeld om een breder publiek te bereiken. De carrosserie was ontworpen door Bertone. Helaas liet de kwaliteitsbeheersing te wensen over en de 1900 verwierf niet de reputatie van de GT Strada.

De P538 was Bizzarrini’s meest radicale project: een Le Mans-raceauto gebaseerd op de GT Strada. Het voertuig debuteerde in 1966 bij Le Mans maar kon niet finishen door mechanische problemen. Het project liet zien hoe ver Bizzarrini’s ambities reikten, maar ook hoe beperkt de financiële en productiemiddelen waren.

Faillissement en einde in 1969

Bizzarrini S.p.A. ging in 1969 failliet. De combinatie van beperkt kapitaal, te ambitieuze projecten en een markt die te smal was voor zijn producten bleek fataal. Giotto Bizzarrini probeerde nadien onder zijn eigen naam te werken als consultant voor andere fabrikanten en was betrokken bij diverse protectprojecten, maar geen ervan leidde tot een succesvolle herstart van zijn eigen automerk.

De bestaande GT Strada-auto’s werden gezochte collectors’ items. Door hun directe link met de Ferrari 250 GTO-ingenieursfilosofie en hun opmerkelijke Le Mans-resultaten verwierven ze een cult-status in de oldtimerwereld. Vandaag de dag zijn goed bewaarde exemplaren miljoenen euro’s waard.

Hergeboorte in de 21e eeuw

In 2017 werd een poging ondernomen om Bizzarrini nieuw leven in te blazen. Het nieuwe Bizzarrini S.p.A. kondigde de Bizzarrini 5300 GT Corsa Revival aan, een eerbetoon aan het originele model, bedoeld als beperkte nulserie van circa 24 exemplaren. Het project trok aandacht op autobanken en tentoonstellingen maar kende de gebruikelijke moeilijkheden van een startend automerk.

In 2021 werd de wedergeboorte serieuzer toen investeerders uit de VS het project overnamen. De nieuwe Bizzarrini kondigde een moderne supercar aan met een hybride aandrijving, die moest aansluiten bij de erfenis van het originele merk maar de hedendaagse emissienormen respecteerde. Of dit de definitieve hergeboorte wordt van een van Italies meest intrigerende sportwagennamen, moet de toekomst uitwijzen.

De blijvende invloed van Bizzarrini

Giotto Bizzarrini overleed in april 2023 op 97-jarige leeftijd. Hij had een leven geleid dat de geschiedenis van de Italiaanse sportwagenindustrie doorkruiste: als ingenieur bij Ferrari in haar grootste periode, als ontwerper van de Iso Grifo, en als eigenaar van zijn eigen iconische automerk. Zijn GT Strada is technisch een van de best afgewerkte sportwagens van de jaren zestig, een bewijs dat kleine fabrikanten met de juiste ingenieur aan het roer kwaliteit konden leveren die de grote namen eerden.

Tekst geoptimaliseerd in mei 2026.


Geef een reactie