Dellow Automodellen: Overzicht van alle types

Timo van Loon

Geupdate op:

Dellow MkI 1949 trials auto
Je leest dit artikel in 3 minuten

Dellow was een Brits merk van trials-auto’s en lichte sportvoertuigen dat actief was van 1947 tot 1959. Het merk was gevestigd in Oldbury, Worcestershire, en produceerde een reeks kleine, lichte voertuigen die speciaal waren ontworpen voor motorsport in de zogenaamde trials-discipline — een offroadcompetitie waarbij bestuurders steile hellingen, modderige trajecten en rotsachtige ondergronden proberen te verslaan.

Dellow is een typisch voorbeeld van de naoorlogse Britse kleine autoconstructeur: opgericht door enthousiastelingen met beperkte middelen, gebruik makend van beschikbare Ford-componenten en gericht op een specifiek sportief niche. Het verhaal van Dellow illustreert de rijke maar grotendeels vergeten traditie van de Britse ‘special builder’ — individuen en kleine bedrijfjes die uit standaard auto-onderdelen iets volledig nieuws construeerden.

De oprichters: Kenneth Delingpole en Ron Lowe

Dellow werd opgericht door Kenneth Delingpole (eigenaar van een garagebedrijf) en Ron Lowe (een ingenieur). De naam Dellow is een samenstelling van de beginletters van hun achternamen. Beide mannen waren actieve deelnemers aan trials-competities en bouwden hun voertuigen aanvankelijk voor eigen gebruik en plezier. Toen de interesse van anderen groeide, besloten ze een kleine serieprod van hun ontwerp op te zetten.

De Dellow MkI: het eerste model

Het eerste productiemodel, de Dellow MkI, verscheen in 1949 (ontwikkeld in 1947). Het was een uiterst lichte, open tweepersoons auto gebouwd op een stalen buizenframe-chassis. De aandrijving was afkomstig van Ford: een 1.172 cc Ford sidevalve viercilinder motor, de Ford Pop-motor die in veel naoorlogse Britse specials werd gebruikt vanwege de lage kosten en beschikbaarheid.

Het gewicht van de Dellow was bijzonder laag — circa 450-500 kg. Dit maakte het voertuig uitermate geschikt voor trials, waar een hoge verhouding vermogen-tot-gewicht essentieel is. De carrosserie was eenvoudig: een open romp met uitspringende wielen en minimale beschutting. Windscherm en losse zijpanelen konden worden aangebracht voor weggebruik.

Latere modellen: MkII tot MkVI

Na het succes van de MkI volgden aanverpanden versies. De Dellow MkII (1951) had een verfijndere carrosserie en verbeterde ophanging. Opeenvolgende versies introduceerden aanpassingen in de carrosserie, veranderingen in het chassis en opties voor straatgebruik naast het trialsgebruik.

De MkV en MkVI (1955-1959) waren meer georiënteerd op weggebruik — een poging om het voertuig te verkopen aan klanten die een sportieve lichte auto wilden maar geen interesse hadden in trials. De carrosserie werd geslotener, het interieur iets comfortabeler. Dit was een commercieel noodzakelijke aanpassing maar deed af aan de originele charme van de Dellow als pure trials-machine.

Trialsucces en motorsportprestaties

Op het trialsgebied were de Dellow-auto’s bijzonder succesvol. In de British Trials Championships van de vroege jaren vijftig waren Dellow-rijders vaste gezichten en winnaars. De combinatie van laag gewicht, betrouwbare Ford-mechanica en een chassis dat was afgestemd op rotsachtig terrein maakte de Dellow tot een van de meest competitieve voertuigen in zijn klasse.

De trials-discipline is in Groot-Brittannië een lange traditie met een gepassioneerde achterban. Dellow profiteerde hiervan maar was ook afhankelijk van het voortbestaan van die nichemarkt. Toen de sport kleiner werd en meer gespecialiseerd, nam ook de vraag naar Dellow-auto’s af.

Het einde van de productie

In 1956 nam Delingpole de volledige eigendom van het bedrijf over. In 1959 eindigde de productie — na circa 300 gebouwde exemplaren in alle varianten. De combinatie van een krimpende markt, toenemende concurrentie van Lotus en andere Britse sportauto-fabrikanten, en de toenemende eisen van de homologatieregels maakten het voortbestaan onmogelijk.

Veelgestelde vragen

Wat is een Dellow trials-auto?

Een Dellow was een lichte, open Britse sportauto die speciaal was ontworpen voor trials-competities — een offroadsport waarbij steile hellingen en rotsachtige trajecten worden bedwongen. De auto was gebaseerd op Ford-componenten.

Wie maakte de Dellow?

Dellow werd opgericht door Kenneth Delingpole en Ron Lowe in Oldbury, Worcestershire. De naam is afgeleid van hun achternamen.

Hoeveel Dellow-auto’s zijn er gebouwd?

Circa 300 exemplaren in alle varianten (MkI tot MkVI), gebouwd tussen 1949 en 1959.

Zijn er nog Dellow-auto’s bewaard?

Ja. Overlevende exemplaren worden beheerd door gespecialiseerde eigenaren in het Verenigd Koninkrijk. Ze nemen soms deel aan historische trials-evenementen.

Tekst geoptimaliseerd in mei 2026.

Geef een reactie