Fairthorpe was een kleine Britse fabrikant van lichte sportwagens die actief was van 1954 tot 1976. Het bedrijf, gevestigd in Gerrards Cross en later in Denham, Buckinghamshire, produceerde handgemaakte fiberglass-bodied kitcars en gerede sportwagens voor de rijder die meer wilde dan een gewone auto maar geen vermogen had voor een Ferrari. De naam komt van oprichter Air Vice Marshal Donald Bennett, die zijn vliegtuigkundige kennis toepaste op de auto-industrie.
Fairthorpe Atom (1954–1957)
De allereerste Fairthorpe was de Atom, geïntroduceerd op de Earl’s Court Motor Show van 1954. Het was een uiterst lichte microcar met een driecilinder tweetaktmotor van Anzani. De carrosserie bestond uit fiberglass over een stalen buizenframe. De auto was ontworpen met maximale efficiëntie in gedachten: laag gewicht, laag verbruik, lagere belasting. De prestaties waren bescheiden, maar de Atom was betrouwbaar en goedkoop in gebruik. De productie bleef beperkt tot enkele tientallen exemplaren.
Fairthorpe Electron en Electron Minor (1956–1973)
De Electron was de opvolger van de Atom en het hart van Fairthorpes commerciële succes. De Electron Minor, geïntroduceerd in 1957, maakte gebruik van een Coventry Climax-motor of later een Triumph Herald-aandrijflijn. De fiberglass carrosserie was strak en sportief van lijn. De Electron Minor werd zowel als kitcar als als afgerond voertuig geleverd, wat de populariteit sterk vergrootte. Als kitcar was het een van de meest betaalbare toegangen tot de Britse sportwagen-rijervaring. De Electron Major had een grotere motor en betere prestaties, maar bleef zeldzamer dan de Minor.
Fairthorpe Rockette (1956–1962)
Parallel aan de Electron-serie bouwde Fairthorpe de Rockette, een grotere en meer gepolijste sportwagen met een Triumph TR-motor van 2.0 liter. De Rockette probeerde een stap omhoog te zetten in het marktsegment, maar kon het niet opnemen tegen de gevestigde concurrentie van Triumph zelf. De productie was minimaal.
Fairthorpe TX-serie (1967–1976)
In de late jaren zestig introduceerde Fairthorpe een nieuwe generatie: de TX-S en TX-GT. Deze modellen maakten gebruik van de Triumph TR6-motor, een 2.5-liter zescilinder met respectabele prestaties. De TX-S had een strakker, moderner ontwerp dan de vroege Electron, met een lager profiel en sportievere lijnen. De TX-GT had een vaste kap en was meer georiënteerd op toerrijden. Beide modellen werden geleverd als kitcar, wat de prijs laag hield. Ze zijn vandaag de dag zeldzame en begeerde oldtimers op de Britse kitcar-scène.
Het einde van Fairthorpe
In 1976 staakte Fairthorpe de productie. De toenemende veiligheidseisen, de economische crisis van midden jaren zeventig en de groeiende concurrentie van Locust, Westfield en Kit Cars maakten het voor het kleine merk onmogelijk om rendabel te blijven. Oprichter Bennett overleed in 1986. De bestaande auto’s leven voort in de handen van enthousiastelingen, voornamelijk in Groot-Brittannië. De Fairthorpe Car Club houdt de erfenis levend.
Modellenoverzicht
De voornaamste Fairthorpe-modellen op een rij: Atom (1954–1957), Electron Minor (1957–1973), Electron Major (1960–1964), Rockette (1956–1962), Zeta (1960–1965), TX-S (1967–1976) en de TX-GT (1967–1976). Alle modellen hadden fiberglass carrosserieën en maakten gebruik van leveranciersmechaniek, typisch voor Britse specialisten uit die periode.
Veelgestelde vragen
Wat maakte Fairthorpe bijzonder?
Fairthorpe combineerde een vliegtuig-ingenieur als oprichter met ultralight fiberglass carrosserieën en beschikbare serieonderdelen. Dat maakte de auto’s licht, betaalbaar en onderhoudsvriendelijk.
Hoeveel Fairthorpe’s zijn er gebouwd?
De totale productie bleef bescheiden — schattingen lopen van enkele honderden tot net boven de duizend exemplaren over alle modellen. De Electron Minor was het meest geproduceerd.
Zijn Fairthorpe-auto’s nog rijdend te vinden?
Ja, een deel van de overlevende exemplaren is nog in rijdende staat. De Fairthorpe Car Club in Groot-Brittannië onderhoudt een register en organiseert bijeenkomsten.
Welke motor gebruikte de TX-serie?
De TX-S en TX-GT maakten gebruik van de Triumph TR6-motor, een 2.5-liter zescilinder die goed was voor ruwweg 150 pk in standaardtune.
Was Fairthorpe een kitcar fabrikant?
Grotendeels wel. De meeste modellen werden als bouwpakket geleverd, hoewel er ook gerede voertuigen te koop waren. Het kitcar-formaat hield de prijs laag en de vraag redelijk stabiel.
Tekst geoptimaliseerd in mei 2026.
