Locost is geen automerk in de traditionele zin van het woord. Het is eerder een concept, een beweging — een manier om zelf een rijdende sportwagen te bouwen voor een minimumbudget. De naam is afgeleid van ‘low cost’ en werd populair gemaakt door een invloedrijk boek dat de doe-het-zelf-sportwagenwereld voor altijd veranderde.
Het boek dat alles startte
In 1996 publiceerde de Britse journalist en autobouwer Ron Champion het boek ‘Build Your Own Sports Car for as Little as £250 — and Race It!’. Dit boek beschreef stap voor stap hoe een thuisbouwer een lichte, open sportwagen kon construeren op basis van onderdelen van een donor-Ford Cortina of Ford Escort, voor een budget dat begon bij een paar honderd pond. Het concept was revolutionair in zijn eenvoud: een buizenchassis uit stalen kokerprofielen, een glasvezelcarrosserie en beproefde Ford-mechanica.
Champions ontwerp was sterk geïnspireerd op de Lotus Seven — de iconische Britse sportwagen van Colin Chapman uit 1957. De Lotus Seven was al jarenlang het icoon van goedkope, puur rijplezier-gerichte sportauto’s, maar zelfs tweedehands waren ze voor veel liefhebbers onbetaalbaar. De Locost bracht hetzelfde concept binnen bereik van bijna iedereen met een garage, basisgereedschap en wat doorzettingsvermogen.
Het Locost-ontwerp
De Locost-structuur bestaat uit een buizenchassis van vierkante stalen kokerprofielen. Het chassis is relatief eenvoudig te lassen met basismiddelen en de tekeningen in Champions boek zijn gedetailleerd genoeg voor een bouwer met weinig ervaring. De carrosserie is typisch van glasvezel en geeft de auto zijn lage, open silhouet — herkenbaar vergelijkbaar met de Lotus Seven en zijn directe afstammeling, de Caterham.
De oorspronkelijke aanbeveling was een donor Ford Cortina voor motor en achteras, maar in de loop der jaren zijn tientallen alternatieve donorvoertuigen gebruikt: Ford Sierra, Ford Fiesta XR2i, Vauxhall Cavalier en zelfs Mazda MX-5. De keuze van de donor bepaalt het vermogen en het karakter van de uiteindelijke auto. Een Fiesta-motor geeft een lichter, zuiniger voertuig; een Zetec of Duratec van de Sierra levert meer pk’s maar vereist aanpassingen.
Varianten en derivaten
Rond het Locost-concept zijn door de jaren heen tientallen varianten ontstaan. Sommige bouwers houden strikt vast aan Champions oorspronkelijke ontwerp; anderen modificeren het chassis voor een bredere spoorbreedte, een langere wielbasis of voor ophanging-upgrades. Er zijn ook professionele kitcar-bedrijven die ‘verbeterde Locost’-kits verkopen, met een iets hogere kwaliteit van laswerk en afwerking.
Bekende varianten zijn onder andere de Locost 7 (de meest directe replicatie), de Locost USA (aangepast voor de Amerikaanse markt met alternatieve donorvoertuigen) en de Locost Super Seven (met een bredere en meer gestroomlijnde carrosserie). In het Verenigd Koninkrijk worden jaarlijks tientallen nieuwe Locosts geregistreerd en APK-goedgekeurd.
Gemeenschap en clubcultuur
De kracht van de Locost-beweging ligt in de gemeenschap. Online forums — met als bekendste locostbuilders.net en het Forum 7-platform — zijn decennialang de primaire informatiebron voor bouwers. Vragen over chassiswijzigingen, motoropties, elektrotechniek en carrosserie worden dagelijks beantwoord door ervaren bouwers. Bouwdagboeken (‘build diaries’) zijn een genre op zich geworden.
Jaarlijkse evenementen zoals de Locost National Rally en het gezamenlijk deelnemen aan trackdays op circuits als Cadwell Park en Donington binden de gemeenschap. De Locost is niet alleen een auto; hij is een sociaal fenomeen voor mensen die meer willen beleven dan alleen rijden.
Veelgestelde vragen
Wie bedacht de Locost?
Ron Champion, Brits journalist en autodidact mechanicus, publiceerde in 1996 het boek ‘Build Your Own Sports Car for as Little as £250’. Dit boek is de basis van het Locost-concept.
Is de Locost legaal op de openbare weg?
Ja, mits de bouw voldoet aan de nationale keuringseisen. In het VK wordt de Locost geregistreerd als ‘individual vehicle build’ (IVA-keuring). In Nederland en België gelden eigen APK- en keuringseisen voor zelfdgebouwde voertuigen.
Welke donor-auto wordt het meest gebruikt voor een Locost?
Ford Sierra, Ford Fiesta en Ford Escort zijn de populairste donorvoertuigen vanwege de brede beschikbaarheid van onderdelen. De Ford Zetec-motor is een populaire keuze voor meer vermogen.
Hoeveel kost een Locost bouwen?
Ron Champions originele titel noemde £250 als minimum, maar realistische budgetten liggen tegenwoordig tussen £1.500 en £5.000 afhankelijk van de staat van de donor en de gewenste specificaties.
Is de Locost gebaseerd op de Lotus Seven?
Ja, het ontwerp is sterk geïnspireerd op de Lotus Seven van Colin Chapman (1957). De Locost brengt hetzelfde filosofie — licht gewicht, open rijden, minimale kosten — binnen bereik van doe-het-zelvers.
Tekst geoptimaliseerd in mei 2026.
