Susita is een unieke naam in de autogeschiedenis: een Israëlisch automerk dat tijdens een van de moeilijkste periodes in de jonge staatsontwikkeling van Israël werd opgericht. In een land dat vrijwel geen automobielindustrie had, probeerde Autocars Company Ltd. een binnenlandse auto-industrie op te bouwen — met de Susita als resultaat. Het is een verhaal over pragmatisme, lokale trots en de grenzen van kleine nationale auto-industrie.
Achtergrond en oprichting
Autocars Company Ltd. werd opgericht in 1950 in Haifa, Israël. Het bedrijf begon aanvankelijk met de assemblage van buitenlandse voertuigen, maar had de ambitie om een eigen Israëlische auto te ontwikkelen. In de vroege jaren zestig resulteerde dit in de Susita: een compacte auto met een kunststof (glasvezel) carrosserie op een metalen chassis.
De naam ‘Susita’ is Hebreeuws voor merrie (vrouwelijk paard) — een naam die een zekere lokale trots uitstraalt. De auto was primair bedoeld voor de Israëlische markt, waar importauto’s duur waren door hoge invoertarieven en deviezen-beperkingen.
De modellen
De Susita werd in meerdere varianten gebouwd gedurende de productieperiode van 1960 tot 1983:
Susita Carmel: de eerste seriematige versie, aangedreven door een motor van Reliant (het Britse driewieler-specialistenmerk). De Carmel had een beperkt motorvermogen maar was licht genoeg om toch redelijk mee te rijden op Israëlische wegen.
Susita Gilboa: een latere variant met verbeterde specificaties. Ook deze versie vertrouwde op buitenlandse motoren en technische componenten, aangezien Israël geen eigen motorenproductie had.
Sabra Sport: een sportievere uitvoering die ook internationaal, met name in de VS, werd gepresenteerd. De Sabra Sport was bedoeld als exportproduct, maar de verkoopaantallen buiten Israël bleven bescheiden.
Technische kenmerken
Het meest kenmerkende aspect van de Susita was de carrosserie van glasvezel. Dit was in de vroege jaren zestig een onconventionele keuze voor een seriematige auto — in die tijd gereserveerd voor sportmodellen of specials — maar het maakte de Susita licht en relatief eenvoudig te repareren. Roestproblemen, het bane van stalen carrosseries in een kust-klimaat als dat van Israël, speelden bij de Susita geen rol.
De motoren kwamen van Reliant en later van andere externe leveranciers. Het waren bescheiden eenheden met een cilinderinhoud van typisch 700-850cc, wat overeenkomt met de microcar-klasse. De maximumsnelheid lag rond de 100-110 km/h, voldoende voor lokaal gebruik maar geen kandidaat voor de snelweg in moderne zin.
Productie en einde
De totale productie van Susita-modellen over de gehele periode wordt geschat op enkele duizenden exemplaren. De auto’s waren populair in Israël als betaalbaar transportmiddel, maar konden niet concurreren met de groeiende beschikbaarheid van Europese importmodellen naarmate de Israëlische economie zich in de jaren zeventig opende.
In 1983 werd de Susita-productie definitief gestopt. Autocars Company bleef bestaan als assembleur van andere merken, maar de eigen auto was ten einde. Tegenwoordig zijn authentieke Susita’s zeldzame objecten in Israël; ze worden soms nog gespot bij veteranen-autoralley’s en zijn populair bij Israëlische autoliefhebbers als stukje nationale industriegeschiedenis.
Veelgestelde vragen
Wanneer werd de Susita geproduceerd?
De Susita werd gebouwd van 1960 tot 1983 door Autocars Company Ltd. in Haifa, Israël.
Wat betekent de naam Susita?
Susita is Hebreeuws voor ‘merrie’ — een vrouwelijk paard. De naam straalt een zekere lokale trots uit.
Waarom had de Susita een kunststof carrosserie?
Glasvezel was licht, goedkoop te verwerken voor kleine productievolumes en roestvrij — een voordeel in het vochtige kustklimaat van Israël.
Welke motor gebruikte de Susita?
Aanvankelijk motoren van het Britse Reliant, later andere externe leveranciers. Cilinderinhoud typisch 700-850cc.
Zijn er nog Susita-auto’s bewaard gebleven?
Ja, hoewel zeldzaam. Authentieke Susita’s zijn te vinden in Israël, soms bij veteranen-autoralley’s en in particuliere collecties.
Tekst geoptimaliseerd in mei 2026.
